Bolesti šake

U česte bolesti šake spadaju mnogi deformiteti, gangliji, infekcije, Kienböckova bolest, sindromi kompresije živaca i neinfektivni tenosinovitis. Sindrom kompleksnog regionalnog bola (refleksna simpatička distrofija) razmatra se na str. 1780, a povrede šake u Pogl. 369, na str. 2557.

Obrada

Anamneza i fizikalni pregled su većinom dovoljni za dijagnozu.

Anamneza: Treba tražiti podatke o traumi i drugim događajima koji bi mogli biti vezani uz smetnje. Bilježe se deformiteti i njihovo trajanje, kao i problemi s pokretima. Ispituje se priroda bolova, kao i čimbenici koji ih izazivaju, pogoršavaju ili ublažavaju. Treba obratiti pažnju i na prateće simptome, kao što su vrućica, nateknuća, osipi, Raynaudov fenomen (str. 751), parestezije ili kljenuti.

Fizikalni pregled: Počinje s inspekcijom i palpacijom u smislu bolnosti i otoka. Kod svake ozljede tetive provjerava se raspon aktivnih kretnji. Ispitivanje pasivnih pokreta otkriva specifično izazivanje bola. Senzibilitet se najtočnije provjerava diskriminacijom dviju točaka pomoću dva kraja spajalice za papir. Ispituje se motorika mišića koje pokreću radijalni, medijalni i ulnarni živac. Pretraga žila uključuje radijalni i ulnarni puls, procjenu kapilarnog punjenja te Allenov test (str. 370). Testovi opterećenja pomažu pri sumnji na ozljedu specifičnog ligamenta (npr. ulnarni kolateralni ligament kod lugarskog palca—vidi str. 2570).

Laboratorijske pretrage: Uloga ovih analiza je mala. Radiogram i MR su korisni pri povredama, artritisu i Kienböckovoj bolesti ili za isključivanje skrivenog stranog tijela koje zna biti izvor infekcije. Ispitivanje živčane provodljivosti pomaže u otkrivanju sindroma nervne kompresije. Scintigrami kosti ukazuju na skrivene prijelome i na refleksnu simpatičku distrofiju.