Test na nagibnom stolu

Test na nagibnom stolu služi za evaluaciju sinkope u mlađih, naoko zdravih bolesnika i u starijih bolesnika, kad kardiološke i druge pretrage nisu dovele do dijagnoze. Test na nagibnom stolu dovodi do maksimalnog nakupljanja krvi u venama, što može potaknuti vazovagusnu (neurokardiogenu) sinkopu i izazvati popratne simptome i znakove (mučnina, slabost, bljedilo, hipotenzija, bradikardija). Ujutro, natašte, bolesnik se smjesti na nagibni stol (pokretan do vertikale) koji ima dasku za noge na donjem kraju te se fiksira za stol samo jednim remenom preko trbuha; uspostavi se venski put. Nakon što bolesnik provede ležeći na leđima 15 min, stol se uspravi gotovo u vertikalni položaj od 60–80° i tako ostavi 45 min. Ako se razviju vazovagusni simptomi, vazovagusna sinkopa je potvrđena. Ako se ne razviju, mogu se izazvati farmakološki (npr. primjeni se izoproterenol). Senzitivnost se kreče od 30– 80%, ovisno o primijenjenom protokolu. Lažno pozitivnih nalaza ima 10–15%.

Kod vazovagusne sinkope frekvencija pulsa i krvni tlak obično se smanje. Neki bolesnici imaju samo smanjenje srčane frekvencije (kardioinhibitorno), dok drugi imaju samo pad krvnog tlaka (vazodepresorno). Druge reakcije su postupno smanjenje sistoličkog i dijastoličkog krvnog tlaka (disautonomni obrazac) s malom promjenom srčane frekvencije, značajan porast srčane frekvencije (>30 otkucaja/ min) s malom promjenom krvnog tlaka (sindrom posturalne ortostatske tahikardije), te sinkopa bez hemodinamskih promjena (psihogena sinkopa).

Relativne kontraindikacije su teška aortna ili mitralna stenoza, hipertrofična kardiomiopatija i teška KB.

Izoproterenol ne bi trebalo koristiti u bolesnika s hipertrofičnom kardiomiopatijom ili teškom KB.