Varijantna angina

Varijantna angina je angina pektoris koja nastaje zbog spazma koronarnih arterija epikarda (Prinzmetalova angina).

Većina bolesnika ima značajnu fiksnu opstrukciju proksimalnog dijela najmanje jedne od većih koronarnih arterija. Spazam nastaje obično unutar 1 cm od stenoze, te je često praćen ventrikulskom aritmijom.

Anginozni simptomi se javljaju obično u mirovanju, tek ponekad u naporu. Napadi obično pokazuju pravilnost što se tiče pojave, npr. određeno doba dana.

Na ovu dijagnozu se pomišlja kad se zabilježi elevacija ST–segmenta tijekom napada. Između napada angine, EKG može biti uredan ili pokazivati stabilne patološke promjene. Dijagnoza se može potvrditi ergometrinom ili acetilkolinom, koji se koriste za izazivanje spazma koronarnih arterija i u ovih bolesnika dovode do značajne ST elevacije ili praćenjem reverzibilnog spazma tijekom srčane kateterizacije. Testiranje se izvodi u angiografskim laboratorijima i povremeno u intenzivnim koronarnim jedinicama.

Prosječna stopa preživljavanja kroz 5 god. je 89–97%. Rizik smrtnosti je veći u bolesnika koji imaju i varijantnu anginu i aterosklerotsku stenozu koronarnih arterija. Sublingvalni nitroglicerin obično brzo uklanja varijantnu anginu; blokatori Ca– kanala mogu učinkovito spriječiti pojavu simptoma. Teoretski, β–blokatori mogu pogoršati spazam, dopuštajući nesmetanu α–adrenergičku vazokonstrikciju, ali ovaj učinak nije potvrđen klinički. U liječenju se najčešće koristi diltiazem sa sporim otpuštanjem 120–540 mg 1×/dan, verapamil sa sporim otpuštanjem 120–480 mg 1×/ dan (doza se mora smanjiti kod bubrežne ili jetrene insuficijencije), ili amlodipin 15–20 mg 1×/dan (doza se mora smanjiti u starijih bolesnika i kod zatajenja jetre). U tvrdokornim slučajevima, može biti koristan i amjodaron. Premda ovi lijekovi ublažavaju simptome, ne utječu na prognozu bolesti.